Αθανάσιος Αν. Αγγελόπουλος

Καθηγητής Πανεπιστημίου

 

          Όλα προκλήθηκαν μεγαλόστομα από ένα Blog. Είναι το defencenet.gr, στις 13 Μαΐου. Τίτλος του: «Δραματικές εξελίξεις στο Άγιον Όρος: Ανακηρύσσεται ανεξάρτητο και καλεί…Ρωσία!». Τί λέγει το Blog; «Το Άγιον Όρος δεν υπάγεται τυπικά στην ελληνική διοίκηση, αλλά είναι αυτοδιοικούμενο». Είναι «ανοικτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί από την …Ρωσία να επέμβει δυναμικά!». Και μάλιστα να επέμβει ο Β. Πούτιν, ως προστάτης της Ορθοδοξίας, στα πλαίσια της «ιδέας δημιουργίας Ορθοδόξου Βατικανού» και «ενός ορθοδόξου τόξου», «με το Άγιον Όρος στο επίκεντρο αυτού του σχεδίου».

          Γιατί, άραγε, αυτός ο κατά φαντασία σεισμός; Η εν κρανίω τρικυμία; «Να μην υπάρχουν τόσο μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις» στα αγροτικά μετόχια του Αγίου Όρους στην Ελληνική Επικράτεια, λέγει το Blog. Και υπάρχει περίπτωση «οι Ηγούμενοι να συλλαμβάνονται ως φοροφυγάδες και θα κατάσχεται η περιουσία τους!». Αν δεν γίνουν αυτές οι ελαφρύνσεις δυνατόν «να σημάνει το τέλος της Ορθοδοξίας» και «το Άγιον Όρος θα διακόψει κάθε σχέση με την “κατεχόμενη” Ελλαδική Πολιτεία, θα κηρυχθεί σε διωγμό και θα ζητήσει την βοήθεια της Ρωσίας και του νέου ηγέτη της Β. Πούτιν, στον οποίο πρόσφατα αρνήθηκε ευσχημόνως να επισκεφθεί το Άγιον Όρος την Μεγάλη Εβδομάδα!». Για φόρους, κτήματα και χρήματα ο πόνος του blog, στα πλαίσια της ακτήμονος κοινοκτημοσύνης των μοναχών, μεγάλου προβλήματος των ημερών μας.

          Πώς έχει όμως το ζήτημα στις πραγματικές διαστάσεις του; Σήμερα, όλοι οι Έλληνες, ο Λαός, είμαστε υπό καθεστώς φορολογικής ομηρίας και άχθους – επτωχεύσαμεν εν μιά νυκτί –, λόγω του σεσηπότος πολιτικού συστήματος, που οδήγησε διαχρονικά σταδιακά την ωραία Πατρίδα μας στο κατάντημα αυτό, του κάτω παρασυρμού. Από την φορολόγηση, λοιπόν, ουδείς εξαιρείται. Προπαντός και ο έχων διά φρικτών όρκων ορκισθεί ακτημοσύνην. Εν τούτοις, απαιτείται διάκριση φορολογική έναντι θεσμών, από τη φύση τους, φιλανθρωπίας. Π.χ., της Εκκλησίας της Ελλάδος, του Αγίου Όρους κ.λπ. ομοίων, που ηγούνται στον αγώνα αλληλεγγύης και ανακουφίσεως των ενδεών συμπολιτών μας. Η Ιερά Κοινότητα στο Ανακοινωθέν της 15ης Μαΐου θέτει μετριοπαθώς το πρόβλημα της φορολόγησης επί της ορθής βάσεως, εις πρόβλεψη της «στοιχειώδους συντηρήσεως (όχι της αναστηλώσεωςς) των κτιρίων, της διαβιώσεως των μοναχών και της φιλοξενίας των προσκυνητών». Και αναγνωρίζει ότι υφίσταται εν εξελίξει με την Πολιτεία διάλογος για το πρόβλημα, το οποίο «έχει γίνει κατανοητό από την πολιτική ηγεσία για την νομοθετική διευθέτησή του».

          Τα άλλα, άκριτα και μεγαλόστομα, αγιορειτικών κύκλων είναι για τον κάλαθο των αχρήστων. Το Άγιον Όρος, κατά το Σύνταγμα, τον Καταστατικό Χάρτη του 1924 και τους νόμους του Κράτους, είναι Ελληνική Επικράτεια, ασχέτως του αυτοδιοικήτου. Είναι αναπόσπαστο τμήμα της Ελλάδος, της Ελληνικής Μακεδονίας, με τις θυσίες και τα αίματα των παιδιών της Ελλάδος και αγιορειτών Πατέρων. Το Ανακοινωθέν της Διπλής είναι σαφές και αναλλοίωτο: «Το Άγιον Όρος αποτελεί αναπόσπαστον τμήμα του Ελληνικού Κράτους και για την επίλυσιν των εκάστοτε προβλημάτων του προσπαθεί να συνεργάζεται εποικοδομητικώς και γονίμως με τους εκπροσώπους του».

          Για δε τα «ορθόδοξα τόξα» και το «Ορθόδοξο Βατικανό» (κατ’ απομίμηση του Βατικανού του Πάπα Ρώμης, “πολύ φίλου” του Αγίου Όρους), «με το Άγιον Όρος στο επίκεντρο αυτών των σχέσεων», να πούμε τα εξής, ισχύοντα διαχρονικά. Το Άγιον Όρος είναι πνευματική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διά του Πατριάρχου του ως Επισκόπου του Αγίου Όρους. Μέσω αυτού και μόνο μπορεί να διαδραματίσει Πανορθόδοξο Προσκυνηματικό ρόλο. Δίχα Αυτού ουδέν ευοδούται, εξ όσων διατείνεται το Blog, στο Επίσημο Σύστημα Διοικήσεως της κατ’ Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας. Οι αντίθετες, ασύντακτες, πρωτοβουλίες είδαμε, που οδήγησαν τα πράγματα στο πρόσφατο παρελθόν.