Πατριάρχης Αντιοχείας
Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης Ι’

Θεσσαλονίκη, 15 Μαΐου 2013

Αρ. Πρωτ.: Ε38/2013

Α. Θ. Μακαριότητα, τον Πατριάρχη της Μεγάλης Θεουπόλεως Αντιοχείας, Συρίας, Αραβίας, Κιλικίας, Ιβηρίας τε και πάσης Ανατολής κ. κ. Ιωάννη

εις Δαμασκό (διά του ΥΠΕΞ της Ελλάδος)

          Μακαριώτατε, Πάτερ και Δέσποτα, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

          Από του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού – Καριπείου Μελάθρου Θεσσαλονίκης και προσωπικά (ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, υπ. αρίθμ. 110/13-5-2013):

          α. Τα θερμότατα επάξια συγχαρητήρια για την θεοπρόβλητη εκλογή Σας, τέλη του 2012, στον ιστορικώτατο Πρεσβυγενή Πατριαρχικό Θρόνο Αντιοχείας. Οι Θεσσαλονικείς είμαστε πολύ συγκινημένοι και ευτυχείς ότι ακαδημαϊκό μέλος της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., ως απόφοιτος θεολογίας αυτής, τιμήθηκε με την ύψιστη αυτή εκκλησιαστική τιμή. Ο Θεός να Σας ευλογεί, σκέπει και χαρίζει υγείαν, προπαντός. Δυστυχώς, η περιρρέουσα, του λαχόντος Θρόνου Σας, γεωπολιτική και γεωστρατηγική κατάσταση είναι πολύ επιδεινούμενη και συγκεχυμένη. Εν μέσω αυτής της ταραχώδους θαλάσσης των δεινών, καλείσθε – θέλημα Θεού κι αυτό – να οιακοστροφήσετε το σκάφος της Εκκλησίας Σας, ώστε να μη προσκόψει τούτο «προς λίθον». Έτσι, συμπορεύεται η ιστορία και η ζωή της Εκκλησίας με την όλη ιστορία και ζωή του ανθρωπίνου Γένους, κατά θεία άδεια. Εξαίρεση δεν υπάρχει.

          β. Προσευχόμαστε και καθημέρα παρακολουθούμε τις ειδήσεις με αγωνία περί της τύχης του, ωσαύτως ακαδημαϊκού μέλους της Θεολογικής Σχολής μας και δη και τετιμημένου Δρος Θεολογίας αυτής, Σεβ. Μητροπολίτου Χαλεπίου κ. Παύλου, απαχθέντος παραμονές της Μ. Εβδομάδος του Πάσχα 2013 από οπλοφόρους, ακραίους ισλαμιστές του «ιερού τζιχάντ», μετά του Συρορθοδόξου Μητροπολίτου Χαλεπίου κ. Γρηγορίου, κατά την πρακτική ενάσκηση του ιεραποστολικού ποιμαντικού διακονήματός των, εν μέσω «πυρός και σιδήρου».

          Η Ελληνική Κοινή Γνώμη είναι συγκλονισμένη για το γεγονός. Ειδικώτερα, εμείς οι Θεσσαλονικείς για τους προαναφερθέντες λόγους. Ο Θεός της ζωής και του θανάτου, των Παθών και της Αναστάσεώς Του και η Υπεραγία Θεοτόκος Μαρία ας δώσουν την λύση της απελευθερώσεώς των ˙ το «νίκος». Η Ελλάδα σύσσωμη (Εκκλησία της Ελλάδος, κατ’ εξοχήν, Προεδρία Δημοκρατίας, Πρωθυπουργία, ΥΠΕΞ κυρίως, η Ακαδημαϊκή Κοινότητα, και δη της Θεσσαλονίκης, η Κοινή Γνώμη, όλος ο λαός του Θεού) είναι ολόθυμα, «έργοις και λόγοις», πλησίον Σας. Αντιλαμβανόμαστε, βέβαια, το επιπλέον προσωπικό άλγος Σας, ως και κατά σάρκα αδελφού Σας, του εν λόγω Μητροπολίτη Χαλεπίου κ. Παύλου.

          γ. Εκ τρίτου, ως μη ώφειλε, εκπλήσσομαι ως Εκκλησιαστικός Ιστορικός, ιδρυτής και πρώτος διδάξας του Γνωστικού Αντικειμένου «Ιστορία και σύγχρονη κατάσταση των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων της Ανατολής: Κπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων», στο Πρόγραμμα Σπουδών της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., διότι, ακαίρως και ανεπικαίρως, και κανονικά και λόγω της δύστηνης συγκυρίας της Εκκλησίας Σας, το αδελφό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ήχθη στην απόφαση να θεωρήσει τώρα ότι διαθέτει κανονικά δικαιώματα ιδρύσεως επαρχίας Κατάρων, στο Κατάρ της άπω Αραβίας. Ουδέποτε και εις ουδένα διαχρονικό επίσημο επισκοπικό κατάλογο εμφαίνεται τέτοια Επισκοπή εντός της δικαιοδοσίας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Επισκοπή «Γάδαρα» – ναι – υφίσταται, όμως «Κάταρα» ουδαμού. Βεβιασμένη πράξη των Ιεροσολύμων, όπως βεβιασμένη και εκείνη δημιουργίας, αυτοβούλως, Ιεροσολυμητικής Εξαρχίας στις Η.Π.Α., που συνιστούν κανονική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και βεβιασμένη, ωσαύτως, και η άλλη του Νεογενούς Πατριαρχείου Ρουμανίας πήξεως, αυτοβούλως, ησυχαστηρίου-Καθίσματος πλησίον των Ιεροσολύμων, δικαιοδοσίας κανονικής του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Η άπω Αραβία γεωγραφικά συναρτάται προς την «Αραβία» του Πατριαρχείου Αντιοχείας και όχι προς την εγγύς «Αραβία» του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Του τελευταίου δεχθέντος την Πατριαρχική τιμή και από το ήδη Πατριαρχείο Αντιοχείας, όχι, φυσικά, εν αγνοία και κατ’ αντίθεση προς τα εν συνόλω κανονικά δικαιώματά Του, απορρέοντα από τον όρο «Αραβία», που χρησιμοποιείται από αμφοτέρους τους Πατριάρχες στην φήμη των. Η προΰπαρξη, εξ άλλου, ιερέως προς ποιμαντική εξυπηρέτηση, περιπτωσιακά μεταναστών, δεν συνιστά δικαίωμα ανυψώσεως της περιοχής σε Επισκοπή. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ως γνωστό, Εκκλησία Τοπική υπάρχει, όπου ο Επίσκοπος και όχι όπου ο Πρεσβύτερος (Ubi Episcopus ibi Ecclesia). Άλλο γεγονός η ποιμαντική μόνο εξυπηρέτηση και άλλο η εξάσκηση δικαιοδοσίας, εν γενικαίς γραμμαίς ομιλούντες.

          Δεχθείτε, Μακαριώτατε, την επιστολή μας ως μιαν επιπλέον έκφραση συλλογικής και συνολικής συμπαραστάσεως και αγάπης στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Η Πατριαρχεία Σας προσδιορίζεται απ’ αρχής ως πορεία εκούσια προς το Πάθος του Κυρίου, για να καταλήξει, μέσω της Αναστάσεως του Κυρίου, και ως «Πορεία προς Εμμαούς». Να είσθε βέβαιος για τούτο. Όπως είμαστε κι εμείς.            

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος                                      Ο Αντιπρόεδρος

       Αθανάσιος Αν. Αγγελόπουλος                    Γρηγόριος Λιάντας

     Καθηγητής Πανεπιστημίου                 Επ. Καθηγητής Α.Ε.Α.Θ.

 

ΚΟΙΝ.: • Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

              • Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο

              • Α.Μ. τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο

                Β΄ και ως Επ. Πρόεδρο Ι.Ε.Θ.Π.

ΚΟΙΝ.: • Πρωθυπουργό Ελλάδος Αντ. Σαμαρά

              • ΥΠΕΞ Δημ. Αβραμόπουλο

              • ΥΦΕΞ Γ. Τσιάρα

              • Πρέσβυ, Πληρεξούσιο Υπουργό Α΄, Χαρ. Μάνεση