Tag Archives: Αθανάσιος Αγγελόπουλος

Η νέα μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Παιδεία. Πρώτη φορά μετά το 1982 επιχειρείται – και επιβάλλεται – ριζική αντιμετώπιση.

Από την καθηγητική πείρα 40 χρόνων στο Πανεπιστήμιο.

Αθανάσιος Αν. Αγγελόπουλος.
Καθηγητής Πανεπιστημίου, του Α.Π.Θ.

1. Το 1982, με τον τότε Νόμο-Πλαίσιο, καταργείται το καθεστώς της παντοδυναμίας της καθηγητικής Έδρας. Απ’ αυτήν απέρρεε η αυθεντία των Πρυτανικών και Κοσμητορικών Αρχών και της Συγκλήτου με την τάξη και την σειρά από όλες τις Σχολές και με σεβασμό της αρχαιότητος των Καθηγητών και των Σχολών.
Το διοικητικό εκείνο σύστημα διέθετε κύρος και αίγλη, πλην κατέστη ολιγαρχικό, ως καθαρά καθηγητοκεντρικό, και συνεπώς αυταρχικό και αλαζονικό. Η αξιοκρατία, εν τούτοις, άντεχε και απέδιδε, παρά της τάσεως ευνοιοκρατίας και οικογενειοκρατίας. Ο Καθηγητής Πανεπιστημίου ήτο θεσμός σεβαστός και αποδεκτός με ευγένεια και σεβασμό από την Πολιτεία και την Κοινωνία, ασχέτως προσωπικού περιεχομένου.

    2. Το διάδοχο μεταρρυθμιστικό σχήμα – ο Νόμος-Πλαίσιο του 1982 – διέλυσε το προαναφερθέν. Η πανεπιστημιακή διοίκηση-εξουσία από τους λίγους, τους Καθηγητές, πέρασε στους πολλούς, σ’ όλους τους φορείς, επί το δημοκρατικότερο, με έμφαση την προνομιακή θέση στο νέο καθεστώς διοικήσεως του φοιτητικού κινήματος. Ήσαν οι συγκυρίες, μετά το Πολυτεχνείο του 1973, που πολιτικά το δικαιολογούσαν. Ευνοήθηκαν και οι άλλοι φορείς, παράλληλα με τα Μέλη ΔΕΠ.
Στα πλαίσια ανακατανομής και ισορροπίας της εξουσίας και της ακαδημαϊκής διαδικασίας, αποκαταστάθηκαν ακαδημαϊκές αδικίες, απελευθερώθησαν και αποδόθηκαν στον ακαδημαϊκό στίβο νέες αξιόλογες δυνάμεις και γενικά και ειδικά έγιναν αξιόλογα πράγματα σ’ όλα τα επίπεδα.

    3. Όμως η διοικητική πολυκεντρικότητα μεταξύ Πρυτανείου, Σχολών, Τμημάτων, Τομέων, Διοικητικών Συμβουλίων, Γεν. Συνελεύσεων και άλλων Φορέων συν τα εξωθεσμικά συνδικαλιστικά όργανα έθεσαν στο περιθώριο το μέτρο και τις ισορροπίες. Από την ολιγαρχία του πριν φτάσαμε στην πολυαρχία του νυν. Σταδιακά παραμελήσαμε το κυρίως έργο ˙ τις Ακαδημαϊκές Σπουδές, την έρευνα και την συγγραφή, προπαντός και στοιχειωδώς, πρακτικών διδακτικών εγχειριδίων για τους φοιτητές. Έχουμε πάμπολλες περιπτώσεις κατά Σχολές και Τμήματα, που Καθηγητές δι’ όλης της σταδιοδρομίας των δεν πρόλαβαν ένα διδακτικό εγχειρίδιο να γράψουν, γιατί ήσαν απασχολημένοι με άλλες δραστηριότητες. Τις θεωρήσαμε από κυρίως έργο πάρεργο. Κυριαρχούν και καταναλώνουν πολύτιμο χρόνο τα πάσης φύσεως διοικητικά όργανα, με συμμετοχή σ’ αυτά, με διασταλτικές ερμηνείες, «ακόμη και της κουτσής Μαρίας», κατά το δη λεγόμενο. Ο ακαδημαϊκός χρόνος δαπανάται, κατά το πλείστο, σε διοικητικά και συνδικαλιστικά ενδιαφέροντα και όργανα εντός και εκτός Πανεπιστημίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ένα 10% περίπου των Καθηγητών μένει αφοσιωμένο στο κυρίως έργο των Σπουδών, των Προγραμμάτων και των Φοιτητών. Πολύς συνωστισμός στην διοικητική εξουσία, με το σύνθημα «για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο». Πολυαρχία, λοιπόν, και γι’ αυτό πολυγνωμία, άρνηση και λίγο αποτέλεσμα σωστό.

    4. Δύο ενδεικτικά παραδείγματα. Πρώτον, το άσυλο και οι ακαδημαϊκές ελευθερίες ή η καημένη «ελεύθερη διακίνηση ιδεών» στο Πανεπιστήμιο. Πρόβλημα μέγα εν τέλει, με απτές όμως κακές πρακτικές συνέπειες στον πνευματικό αλλά και στον περιβάλλοντα χώρο της Παιδείας, της Πολιτείας και της Κοινωνίας, πλην επί 30 χρόνια άλυτο και εν τούτοις πάντα επίκαιρο. Διά τούτο και μόνο η Κοινωνία μας έχει απορρίψει και αηδιάσει και ως πολιτικό και ως εκπαιδευτικό σύστημα.
Δεύτερο, να αναφερθούμε και στις εκλογικές διαδικασίες για Μέλη ΔΕΠ; Τα καταφέραμε οι ακαδημαϊκοί Διδάσκαλοι, ώστε σιγά-σιγά αυτές να φθίνουν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρούνται ως προαγωγές δημοσίων υπαλλήλων. Πώς αυτό; Στα πλαίσια: λίγου συγγραφικού έργου επί τούτου, για να το εγκαταλείψουμε στη συνέχεια, ασχολούμενοι με άλλα, μόλις «δέσουμε τον γάιδαρό μας» ˙ λίγης ευνοιοκρατίας ή οικογενειοκρατίας ˙ λίγης συνδικαλιστικής δράσης και πολιτικής παρέμβασης.
Η αξιοκρατία δραπέτευσε σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη. Τα ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια – πλην δυο-τριών εξαιρέσεων; – πέτυχαν να είναι πρώτα από τα τελευταία, στις διεθνείς αξιολογήσεις. Ευτυχώς, ότι υπάρχουν και κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις μεμονωμένων Πανεπιστημιακών Ερευνητών, που μας ξελασπώνουν διεθνώς. Τα παραπάνω είναι απαύγασμα της πείρας του γράφοντος. Υπάρχουν και χειρότερα ˙ πλην δεν είναι του παρόντος.

    5. Μετά μία 30ετία του κατεστημένου του 1982 της πολυαρχίας επιβάλλεται και επείγει νέα τομή, πριν οδηγηθούμε σε γάγγραινα. Δύο προηγούμενες πολιτικές προσπάθειες βελτίωσης των πραγμάτων, στην βάση όμως του νόμου 1982, μια επί ΥΠΕΠΘ Σουφλιά παλιότερα και μια πρόσφατη το 2007 επί ΥΠΕΠΘ Γιαννάκου, παρ’ ότι έγινε εξαντλητικός διάλογος, όχι καλοκαίρι αλλά μήνες ακαδημαϊκής δράσης ατελείωτους, με απεργίες και πυρπολήσεις και βανδαλισμούς στο κέντρο των Αθηνών και αλλού, ουδέν ουσιαστικό απέδωσαν. Η συνταγή ήταν φαρμακευτική αγωγή, ενώ επιβάλλεται τομή-εγχείριση. Το 2007 ιδίως πολύς θόρυβος για το πολύ λίγο. Ώδυνεν όρος και έτεκε μύν. Προσθαφαιρέσεις, κόψε-ράψε, του ιδίου Νόμου 1982.
Τώρα, φαίνεται, έφτασε το μαχαίρι στο κόκκαλο, ή το χτένι στον κόμπο, μέσα στην γενικώτερη δίνη της πρωτοφανούς οικονομικής και ηθικής κρίσης στη χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα πλαίσια της Ευρωζώνης. Το ίδιο Κόμμα ως Κυβέρνηση έκαμε την τομή του 1982. Αυτό το ίδιο επέπρωτο τώρα να εξισορροπήσει και συνθέσει εκ νέου τα πράγματα με νέα τομή.

    6. Η φιλοσοφία του προσχεδίου δείχνει ότι η Πολιτεία θέλει τώρα και να αποκαταστήσει όποια σωστά παλιά και να καινοτομήσει νέα πράγματα στο δίπολο: Διοίκηση αφ’ ενός και Ακαδημαϊκές Σπουδές και Προγράμματα απαιτήσεων αφ’ ετέρου, με ανάπτυξη αλλά όχι σπατάλη. Υπό τις νέες εγχώριες και διεθνείς συνθήκες οικονομίας και πολιτικής.
Κακά τα ψέματα. Το σημερινό πανεπιστημιακό κατεστημένο δεν μπορεί να ασκεί αποτελεσματική διοίκηση ως έχει, για να αξιοποιήσει και προσελκύσει πόρους προς εξυπηρέτηση του κυρίως σκοπού, που είναι οι όντως ακαδημαϊκές Σπουδές, ως εργαλείο όμως αιχμηρό και υλικής και πνευματικής ανάπτυξης δι’ άλλης νοοτροπίας. Επέστη ο χρόνος οι Ακαδημαϊκοί Διδάσκαλοι και οι Φοιτητές διδασκόμενοι ως σύνολο να αφοσιωθούν στο καθ’ αυτό έργο των, στις Σπουδές, στην έρευνα, στην διδασκαλία και στην συγγραφή απερίσπαστοι, αναταγμένοι και αναβαθμισμένοι και επομένως συνεχώς αξιολογούμενοι. Ο θεσμός του Καθηγητού Πανεπιστημίου είναι από μόνος ύψιστο προνόμιο για τον κατέχοντα αυτόν, είναι το άπαν και, ευτυχώς ακόμη, παρά το χαρακίρι, προβεβλημένος. Αρκετά με την αλαζονεία της διοίκησης. Οι Καθηγητές εκλέγονται βάσει υποβαλλόμενου, κατά νόμο, συγγραφικού και όχι διοικητικού έργου.

    7. Το νέο σχήμα ευέλικτης διοίκησης με το Συμβούλιο είναι συνάρτηση του αυτοδιοικήτου στο Πανεπιστήμιο, κατά το Σύνταγμα. Αφού συγκροτείται με άμεση εκλογή από το κυρίαρχο Σώμα των Καθηγητών και των Φοιτητών κατά το ήμισυ. Το δε άλλο ήμισυ πάλι εκλέγεται από τους ειδικούς του πρώτου μισού. Δεν είναι αρμόδιο εξ αντικειμένου το όλο Εκλεκτορικό Σώμα να επιλέξει και τους εξωτερικούς ειδικούς-Μέλη του Συμβουλίου, χωρίς να αλλοιωθεί και βλαφτεί η φιλοσοφία του Συμβουλίου. Οι εκλεγμένοι ειδικοί το μπορούν ακριβέστερα.
Περαιτέρω, η μετατροπή των Τμημάτων από διοικητικά ανεξάρτητα όργανα σε Προγράμματα Σπουδών υπό Δ/ντή Σπουδών στοχεύει πολύ σωστά στην έξαρση του κυρίου, αλλά ατροφικού, ως παραμεληθέντος, βραχίονος των Ακαδημαϊκών Σπουδών. Θα μπορούσε να ισχυρισθεί ο γράφων ότι ο θεσμός των Τομέων, ως μονάδων Σπουδών και Προγραμμάτων και Ερευνών, λειτούργησε γενικά καλά και παραγωγικά.
Επίσης, η επάνοδος του θεσμού του Κοσμήτορος των Σχολών στο πρότερο κύρος και από διακοσμητικό σε ενεργό διοικητικό συντονιστικό ρόλο είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Αποσυντίθεται έτσι το υφιστάμενο κράτος αυθαιρεσίας, πολυαρχίας, παραγκωνισμού και διαπλοκής διά των Τμημάτων στις Σχολές, στη Σύγκλητο και στο Πρυτανείο. Η εκλογή και ο διορισμός του Πρυτάνεως και των Κοσμητόρων από το Συμβούλιο Διοίκησης περιστέλλει, θεσμικά πλέον, το κακό της πολυαρχίας και το ανευθυνοϋπεύθυνο νεφέλωμα στο όλο οικοδόμημα του Πανεπιστημίου. Υπόλογος ο Πρύτανης και ο Κοσμήτορας σαφώς μόνο στο Συμβούλιο. Είδαμε τα τελευταία χρόνια πώς αναποτελεσματικά πολιτεύθηκε ο θεσμός της Συγκλήτου. Είναι «ευφήμως» γνωστές οι Σύγκλητοι στην Κοινωνία από τις φοιτητικές και άλλες καταλήψεις και πράξεις βανδαλισμού, που επωμιζόμαστε όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες, και για την εν γένει αβουλία των. Ο ρόλος της Συγκλήτου μόνο γνωμοδοτικός και συμβουλευτικός. Η φιλοσοφία για το υπόλογο ενώπιον της Πανεπιστημιακής Κοινότητος, που ποιείται τις εκλογές, παραπέμπει στην λαϊκή ρήση «πάρτ’ τ’ αυγό και κούρεφτο».

    Τέλος, ορθές οι αξιολογήσεις των καθηγητών, πολλοί των οποίων στην σιγουριά τους ξεσκονίζουν μόνο τα βιβλία. Ξέχασαν το διάβασμα. Στα Πανεπιστήμια που πρωτεύουν σε Αμερική και Ευρώπη η αξιολόγηση είναι θεσμός. Προέχει όμως για να έχουν νόημα οι αξιολογήσεις να προηγούνται αξιοκρατικές εκλογές στην δρακόντεια πλέον βάση σεβασμού, ως προς την συγκρότηση Εισηγητικών Επιτροπών και Εκλεκτορικών Σωμάτων, των ειδικοτήτων ως προς τα προκηρυσσόμενα γνωστικά αντικείμενα, κατ’ ουσίαν και όχι κατ’ αλχημίαν, μεταξύ των εν ενεργεία ή και των συνταξιούχων Καθηγητών από το εξωτερικό ή το εσωτερικό, εφ’ όσον εδώ δρουν, προάγοντες την συγγραφή, την έρευνα και προβληματιζόμενοι ενεργά στα ΚΟΙΝΑ. Εδώ να γίνει συναφώς η παρατήρηση ότι η μετάβαση από το κλασικό τυπωμένο διδακτικό Βιβλίο ή βοήθημα στο ηλεκτρονικό χρειάζεται, οπωσδήποτε, 5ετία. Ένα διδακτικό βιβλίο, συνοδευόμενο και από ένα βοήθημα, εξυπηρετεί τον φοιτητή πληρέστερα. Επίσης, την τελευταία 5ετία προ της συνταξιοδοτήσεώς τους οι Καθηγητές θα είναι αφοσιωμένοι στα ακαδημαϊκά καθήκοντα και όχι και στα διοικητικά όργανα.

Οι αντιδράσεις των Πρυτάνεων και των Συγκλήτων, ως της Κορυφής του Παγόβουνου-Κατεστημένου, με απειλές, μάλιστα, ότι θα κλείσουν από τον Σεπτέμβριο τα Πανεπιστήμια, ως εάν να είναι ιδιοκτησία τους – μπορούν και να καούν τα Πανεπιστήμια – αναπέμπει στην συντήρηση του απερχομένου χαλαρού καθεστώτος. Η Κοινωνία έχει απορρίψει ανεπιστρεπτί τις τακτικές αυτές. Η Πολιτεία επί 30 χρόνια δοκίμασε το καθεστώς αυτό. Θέλει να το ανανεώσει ριζικά τώρα. Το απαιτούν των ημερών μας οι μεγάλες ανατροπές.

Δραστηριότητες Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος 2010

Δραστηριότητες του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού – Καριπείου Μελάθρου το τετράμηνο Σεπτεμβρίου-Δεκεμβρίου 2010. Κατεβάστε τις Δραστηριότητες ΙΕΘΠ 2010 σε μορφή PDF.

Α’

Συμμετοχή δι’ αντιπροσωπίας στην Ολυμπιάδα Βιοπολιτικής και Οικολογίας στην Αγία Πετρούπολη, κατόπιν προσκλήσεως στο Ίδρυμα της Ακαδημίας Επιστημών και του Πολυτεχνείου της ίδιας πόλης. Οι εκπρόσωποι του Ιδρύματος (Αθ. Αγγελόπουλος – Πρόεδρος, Δημ. Κουτρούλας – Δ/ντής) απένειμαν βραβεία στους αριστείς φοιτητές και φοιτήτριες, που με έρευνες στις πατρίδες τους προήγαγαν και ανέδειξαν βιο-οικολογικά προβλήματα. Η αντιπροσωπία μας απένειμε βραβεία στους αριστείς από την πόλη Βράνια της Σερβίας (17-20 Σεπτεμβρίου). Διεθνής Πρόεδρος της Βιοπολιτικής η Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αγνή Βλαβιανού-Αρβανίτη.

Β’

Συντονισμός της Εκθέσεως πρωτοτύπων Αιθιοπικών Σταυρών του Συλλέκτου – βραβείου Γκίνες (δις) – Χρήστου Γιαννουλάκη στο Μπίλλειο Μέγαρο – Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης. Η Έκθεση επαναλήφθηκε στα Αικατερίνεια της πόλεως της Κατερίνης στις 27 Νοεμβρίου.

Γ’

Διοργάνωση του 20ου Επιστημονικού Συμποσίου στα 45α Δημήτρια του Δήμου Θεσσαλονίκης (14-16 Οκτωβρίου), με γενικό θέμα «Χριστιανική Μακεδονία» και ειδική αναφορά στις σχέσεις της Θεσσαλονίκης με τις Παραδουνάβιες Πόλεις Βουκουρεστίου, Ιασίου, Μπρασόβ, Σιμπίου, Τιμισοάρας και Βελιγραδίου, στην Ρουμανία και στην Σερβία. Έγιναν 30 ανακοινώσεις ειδικών Πανεπιστημιακών Καθηγητών και Ερευνητών στην Αίθουσα Τελετών της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, που φιλοξενήθηκαν στο ξενοδοχείο ΔΙΑΚΟΝΙΑ στο Campus της Ακαδημίας. Μεταξύ των Φορέων Συνεργασίας ο Φιλολογικός Σύλλογος ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ Αθηνών (έτος ιδρύσεως 1865). Κατά την πανηγυρική πρώτη συνεδρία ανακηρύχθηκαν Επίτιμα Μέλη του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού – Καριπείου Μελάθρου ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος και ο Πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ Καθηγητής Ιωάννης Μαρκαντώνης. Πλακέτα τιμής δόθηκε στην ερίτιμη κ. Καίτη Αλεξίου του Ιδρύματος Κοινωνικού Προβληματισμού – Σπύρος Αλεξίου εις Αίγινα, εις αναγνώριση του δημοσιογραφικού έργου, Εκκλησιαστικού Ρεπορτάζ, του αειμνήστου Σπύρου Αλεξίου. Το Ίδρυμα είχε τον γενικό συντονισμό των Εκδηλώσεων.

Δ’

Αποστολή 45μελής από εισηγητές και ακροατές των ανωτέρω εκδηλώσεων μετέβη στις προαναφερθείσες πόλεις (16-23 Οκτωβρίου) και σε άλλα μνημεία ορθοδόξου ιστορικής κληρονομιάς στην Ρουμανία και στην Σερβία. Η αποστολή έγινε δεκτή: στο Πατριαρχείο Ρουμανίας από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο κ. Κυπριανό, Δρα της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., ως εκπρόσωπο του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ, απουσιάζοντος τότε από το Βουκουρέστι (17 Οκτ.) ˙ στο Πανεπιστήμιο Βουκουρεστίου, προσκεκλημένη του Καθηγητού του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου και τ. Προέδρου της Ρουμανικής Δημοκρατίας Emil Constantinescu (18 Οκτ.) ˙ και στο Βελιγράδι από τον Μακαριώτατο Πατριάρχη της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας κ. κ. Ειρηναίο (23 Οκτ.). Κατά την επίσημη υποδοχή στα Πατριαρχικά Δώματα στο Βελιγράδι έλαβε χώρα η τελετή ανακηρύξεως του Μακαριωτάτου Πατριάρχου των Σέρβων σε Επίτιμο Πρόεδρο του Ιδρύματός μας. Ο Μακαριώτατος, ως Μητροπολίτης Νίσσης προηγουμένως, συνεργάσθηκε με το Ίδρυμά μας στην πραγμάτωση δυο συνεδρίων: α) για τις Ελληνοσερβικές πνευματικές σχέσεις διά των αιώνων στην Niš σε συνεργασία με την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου της ίδιας πόλης, και β) για τις σχέσεις Θεσσαλονίκης και Αρχαίας Ναϊσού, γενέτειρας πόλης του Μ. Κωνσταντίνου, σημ. Νίσσης Σερβίας. Ο Μακαριώτατος ευλόγησε και εξήρε το έργο του Ιδρύματος, ως πνευματικής και επιστημονικής γέφυρας μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας, υποσχεθείς να επισκεφθεί εκ νέου το Καρίπειο Μέλαθρο, όταν αφιχθεί στην Θεσσαλονίκη για το Άγιον Όρος, εν καιρώ.

E’

Αντιπροσωπία του Ιδρύματος επισκέφθηκε το Άγιον Όρος, τις Ι. Μονές Κουτλουμουσίου και Μεγίστης Λαύρας (28-31 Οκτωβρίου), με τις οποίες το Ίδρυμα διατηρεί ιδιαίτερους δεσμούς πνεύματος και επιστήμης, όπως και το Κάθισμα του Αγίου Ευσταθίου στον Μυλοπόταμο.

ΣΤ’

Αντιπροσωπία του Ιδρύματος επισκέφθηκε την νήσο Ζάκυνθο, όπου: α) απένειμε τον τίτλο του Επιτίμου Μέλους του Ιδρύματος στον εορτάζοντα (13 Νοεμβρίου) Μητροπολίτη Ζακύνθου και Στροφάδων κ. Χρυσόστομο, εις αναγνώριση του ποιμαντικού, κοινωνικού και εκπαιδευτικού έργου του στην Επαρχία Ζακύνθου, υποδειγματικά, αναδειχθέντος συλλογικά τον Νοέμβριο 2009, επ’ ευκαιρία Συνεδρίου για τον Θρησκευτικό Τουρισμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, απονομής Τόμου Τιμητικού στο ίδιο, με την επιστημονική συμμετοχή και συνεργατών του Ιδρύματος, και αναγορεύσεως του ιδίου ως Επιτίμου Καθηγητού των Τ.Ε.Ι. Ιονίων Νήσων ˙ β) ξεναγήθηκε σε μνημεία-ζωντανά προσκυνήματα της ορθοδόξου κληρονομιάς του νησιού (Ι. Μονές Παναγίας Αναφωνητρίας, όπου ασκήτευσε ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου, Αγίου Γεωργίου, όπου έζησε ο διδάσκαλος του Γένους Παχώμιος Ρουσάνος, Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης, και ο ενοριακός ναός Αγίας Παρασκευής, αντιπροσωπευτικό μνημείο Μπαρόκ επτανησιακής υφής) ˙ και γ) ευχήθηκε μαζί με το πολυπληθές ποίμνιο στον Μητροπολίτη τα προσήκοντα για τα ονομαστήριά του στο επιβλητικό και φιλόξενο Αρχονταρίκι της Ι. Μονής Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου.

Ζ’

Κατά το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος υπ. αριθμ. 95, της 25ης Νοεμβρίου 2010, στα Δώματα του Καριπείου Μελάθρου ετιμήθησαν η Διεθνής Πρόεδρος της Βιοπολιτικής Καθηγήτρια Αγνή Βλαβιανού-Αρβανίτη και ο Επιχειρηματίας Erol User από την Κωνσταντινούπολη για την συμβολή τους στην προώθηση των Αρχών της Βιοπολιτικής μεταξύ των νέων γενεών (μαθητών και φοιτητών) στην Ευρώπη

Η

‘Το Προεδρείο του Ιδρύματος μετέβη στην Αθήνα (15-17 Δεκεμβ. 2010) προς συνεργασία: με τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος κ. κ. Ιερώνυμο ˙ με τον Πρόεδρο του Φιλολογικού Συλλόγου ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ Καθηγητή Ιω. Μαρκαντώνη και με τον Πρόεδρο του Προγράμματος-Κέντρου Οικουμενικός Ελληνισμός κ. Στ. Πανουσόπουλο ˙ με το ΥΠΕΞ και τον Οικονομολόγο, τ. Δ/ντή του Μορφωτικού Ιδρύματος Ιω. Κωστοπούλου, κ. Δημ. Κατσίκη.